امتیاز موضوع:
  • 0 رأی - میانگین امتیازات: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
آشنایی با مواد منفجره اصلی 3
#1
آمونیو ژلاتین

این ماده منفجره در واقع دینامیت است که حاوی نیترات آمونیوم می باشد . وبه دلیل حالت ژلاتینی این ماده به آن آمونیو ژلاتین گفته می شود. همچنین به این ماده ژلاتین ویژه نیز اطلاق می شود .
آمونیو ژلاتین پایدار بوده و قابل ذوب شدن نیست . این ماده بیشتر در معادن مورد استفاده قرار میگرد .
مواد منفجره ژلاتینی (ژله ای ) بین دهه های 1950 تا 1960 برای نخستین بار ساخته و جهت مصرف به بازار عرضه شد.
همچنین در در سال ۱۸۷۵ نوعی دینامیت توسط آلفرد نوبل ساخته شد که مخلوطی ژلاتینی شکل از ۹۲ درصد نیترو گلیسیرین و ۸ درصد نیترو سلولز بود که هنوز هم از مواد منفجره قوی صنعتی به شمار می رود. به دنبال آن در سال ۱۸۷۹ از مخلوط کردن نیترات سدیم و مواد دیگری به ژلاتین انفجاری ، مواد منفجره ضعیف‌تری به دست آمد. طیف گسترده ای از مواد منفجره بر این اساس ساخته و مورد بهره برداری قرار گرفتند.
طبق بررسی های نگارنده در معادن جهت آتشباری ( ایجاد انفجار ) از ماده منفجره ا ستفاده می شود که مواد تشکیل دهنده آن نیترات آمونیوم بعلاوه درصد مشخصی از سوخت های فسیلی (مانند گازوئیل ) به عنوان مواد تشکیل دهنده اصلی و موادی دیگر می باشد که پس از تهیه حالتی ژلاتینی پیدا می کند و با چاشنی انفجاری منفجر می شود، که ممکن است همان آمونیو ژلاتین باشد .

[تصویر:  anfo_briq1.jpg]

نیترات آمونیوم (آمونیوم نیترات )
نیترات آمونیوم در واقع یک کود شیمیایی است که برای نیتراته کردن خاک ، جهت کشاورزی مورد استفاده قرار میگیرد ودر عین حال ماده ای منفجره نیز به شمار می رود .
نیترات آمونیوم ماده ایست بلوری شکل، سفید رنگ، جامد ( 20 درجه سانتیگراد) . نقطه ذوب نیترات آمونیوم 169 درجه سانتیگراد، نقطه جوش 210 درجه سانتیگراد ، نقطه انفجار 630 درجه سانتیگراد و چگالی آن 1.725 بر سانتی متر مکعب در دمای 20 درجه می باشد. این ماده را از طریق واکنش آمونیاک و نیتریک اسید به روش باز-اسید بدست می آورند :
HNO3 (aq) + NH3 (aq) => NH4NO3 (aq)
آمونیوم نیترات یکی از قوی‌ترین بمب‌های دست ساز به شمار می رود.ساخت آن به آسانی امکان پذیر بوده و استفادهٔ از آن نیز بسیار راحت است . بعد از انفجار سنگینی که توسط این ماده در ایالات متحده آمریکا انجام شد این ماده منفجره به بمب اوکلاهاما معروف شد .
انفجار این ماده بسیار سخت بوده و می توان آن را بدون هیچ ترس و نگرانی از انفجار آن جا به جا کرد. در مورد این ماده می‌توان گفت که از نظر امنیت نگهداری ایمن‌ترین ماده منفجره شناخته شده‌ است . اگر کبریتی به این ماده نزدیک کنیم، ابتدا ذوب و سپس تبخیر می شود. با این حال بهتر است نیترات آمونیوم در جای خشک و خنک و دور از نور خورشید نگهداری شود. همچنین باید این ماده را از گرد فلزات مس و روی دور نگاه داشت زیرا باعث انفجار آن خواهد شد.
مواد منفجره به دودسته کم انفجار و پرانفجار تقسیم می‌شوند.سرعت انفجار و قدرت انفجار رابطه عکس با یکدیگر دارند. ازین رو پایه‌های اصلی یک ماده منفجره را یک ماده کم انفجار با قدرت زیاد و یک پرانفجار با قدرت کم تشکیل می‌دهند.پرانفجارها همان چاشنی‌ها هستند.نیترات آمونیوم نیز که یک کم انفجار با قدرت بالاست فقط با استفاده از یک چاشنی قوی منفجر خواهد شد. برای منفجر کردن آمونیوم به چاشنی های خانواده پروکسید نیاز است .
سرعت انفجار نیترات آمونیوم 5270 متر بر ثانیه گزارش شده است ( یعنی اینکه "اگر نواری از نیترات آمونیوم به طول 5270 متر درست کنیم،این نوار در عرض یک ثانیه خواهد سوخت ( در حالت انفجار ) .
این ماده منفجره بیشتردر معادن ، حفر زمین وتولید وسایل آتش بازی مورد استفاده قرار می گیرد .


[تصویر:  Ppan-Ammonium-Nitrate-Used-in-Mines-and-Shock.jpg]

[تصویر:  Ammonium-Nitrate-NH4NO3-Ppan.jpg]

دونایت (Dunite )
دونایت یکی از قدیمیترین مواده منفجره می باشد که در علم شیمی به آن پیکرات آمونیوم (ammonium picrate )گفته میشود اما به عنوان یک ماده منفجره معمولا با نام ماده ((منفجره دی)) (Explosive D) شناخته می شود .
پیکرات آمونیوم در واقع نمکی است که در اثر واکنش بین اسید پیکریک و آمونیاک حاصل شده است . این ماده از نظر شیمیایی یه ترکیبات انفجاری پایدارتر تی.ان.تی شباهت دارد . این ماده منفجره دارای ظاهری بلورین بوده و به رنگ زرد است که در دمای 265 درجه سانتیگراد شروع به ذوب شدن کرده و در دمای 318 درجه سانتیگراد منفجر می شود .
دونایت برای اولین بار در سال 1906 توسط سرگرد دان (Major Dunn ) به عنوان یک ماده منفجره مورد استفاده قرار گرفت . همچنین اولین بمباران هوایی در تاریخ نبردهای نظامی به وسیله بمب هایی که از این ماده منفجره ساخته شده بودند بر علیه قبایل بدوی کشور لیبی توسط ارتش ایتالیا در سال 1911 مورد استفاده قرار گرفت .
نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا یکی از گسترده ترین مصرف کننده های این ماده درخلال جنگ جهانی اول بوده است . اما این ماده در نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا در سال 1911 کنار گذاشته شد ، زیرا جاگزین های زیادی برای آن وجود داشت . بیشترین مورد استفاده دونایت در مصارف نظامی در گلوله های ضد زره و همچنین مهمات توپ های دفاع ساحلی بوده است .

[تصویر:  228px-Pikrynian_amonu.png]

[تصویر:  Hodges-AmmoniumPicrate.jpg]

[تصویر:  8387002_orig.png]


آسترولایت
آسترولایت نام تجاری گروهی از مواد منفجره است که در سال 1960 توسط شیمیدانی به نام جرالد هرست ( Gerald Hurst ) در مدت اشتغالش در شرکت اطلس پودر (Atlas Powder Company ) ساخته شد .
خانواده آسترولایت دارای دو عضو (ترکیب) می باشد که با نام های آسترولایت ای (Astrolite A ) و آسترولایت جی ( Astrolite G ) شناخته می شوند .
هر دو این مواد که مایعاتی با قدرت انفجاری شدید (شدید الانفجار ) هستند از مخلوط نیترات آمونیوم به عنوان اکسید کننده و هیدرازین (مایعی که در ساخت سوخت انواع راکتها کاربرد دارد ) ساخته می شود .
رایجترین عضو خانواده آسترولایت ها ، مدل جی ( Astrolite G ) آن است که از مخلوط نیترات آمونیوم و هیدرازین با نسبت وزنی 2 (نیترات آمونیوم ) به 1 (هیدرازین ) ساخته می شود . حاصل این اختلاط مایعی است ، چسبناک ، باغلظت بالا مانند روغن موتور اما با رنگی روشن با قدرت انفجاری شدید با سرعت انفجاری در حدود 8600m/s و نسبتا پایدار که برای منفجر کردن آن باید از چاشنی انفجاری استفاده کرد (ماده منفجره ایست ثانویه ) .
عضو دیگر این خانواده آسترولایت ای (Astrolite A ) (که رواج کمتری نسبت به دیگر عضو این خانواده دارد) ، از افزودن پودر آلومینیوم به آسترولایت جی حاصل می شود . آلومینیوم باعث افزایش چگالی آسترولایت ای می شود که این افزایش با اینکه تا حدی باعث بهبود عملکرد این ماده منفجره شده ، اما سرعت انفجار آن را تا عدد 7600 m/s پایین می آورد .
این ماده به دلیل هزینه بر بودن و طبیعت بسیار سمی آن ، ( به دلیل وجود هیدرازین ) با مواد ارزانتر و قابل اعتماد تری جایگزین شد اما هنوز هم در بعضی انفجار های تجاری ( معادن ) مورد بهره برداری قرار می گیرد .
در کتاب (( آشنایی با بمب های هوایی جهان )) ذکر شده است که آسترولایت به دو صورت خمیری و جامد نیز موجود است که به نظر نگارنده ، نوع خمیری گونه از آسترولایت جی و نوع جامد آن گونه ای از آسترولایت ای میتواند باشد . همچنین در این منبع بیشترین کاربرد این ماده منفجره را در ساخت مینهای زمینی ذکر کرده است . ( این پاراگراف مورد تایید و یا رد نگارنده نمی باشد )


[تصویر:  liquid_contents_medium.jpg]


باراتول ( baratol )
این ماده منفجره از ترکیب 25-33 % تی.ان.تی ، 74-66 % نیترات باریم و حدود 1% موم به عنوان چسب ساخته می شود . به دلیل چگالی بالای نیترات باریم که ماده اصلی تشکیل دهنده باراتول می باشد ،چگالی این ماده حداقل 2.5 است . رنگ این ماده زرد بوده در دمایی بین 80 تا 90 درجه سانتیگراد ذوب شده ودر 385 درجه سانتیگراد منفجر می شود .
این ماده منفجره از ثبات خوبی برخوردار است و می توان آنرا تامدتی طولانی حتی در انبار گرم نگهداری کرد . اما حساسیت بیشتری نسبت به تی.ان.تی دز مقابل ضربه دارد.
باراتول به عنوان یک ماده انفجاری کند سوز در کنار ترکیب بی (Composition B ) به عنوان یک ماده انفجاری تند سوز در لنزهای انفجاری ، به عنوان چاشنی در بمب های اتمی مورد استفاده قرار گرفته است . به عنوان مثال بمب اتمی که در سال 1945 در ترینیتی توسط ایالات متحده آمریکا ونیز اتحاد جماهیر شوروی سابق در سال 1949و همچنین بمب اتمی که در سال 1975 توسط هند آزمایش شده است در تهیه لنز انفجاری آنها از باراتول و ترکیب بی استفاده شده است .
لازم به ذکر است سرعت انفجار باراتول 4900 m/s (متر بر ثانیه ) می باشد .


[تصویر:  2-InchMortarBomb-highexplosiv4.jpg]


صنایع دستی مشهد  ,  صنایع دستی شیراز,  صنایع دستی تبریز, صنایع دستی زنجان , صنایع دستی کرمانشاه
پاسخ


پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان